Written in Music

written-in-musicThe Mystix: Live
Rhythm and Roots

Dutch Review!

Vanuit hun thuishaven Boston stuurden The Mystix al een handvol langspelers de wereld in. Het is vooral op het podium dat het gevarieerde repertoire echt naar waarde kan beoordeeld worden.

De muzikanten waarmee zanger gitarist Jo Lilly rondtrekt zijn niet bepaal kneusjes. Ze deden voordien ruimschoots ervaring op. Gitarist Bobby Keyes, een Muscle Shoals veteraan die onder andere voor Ben E King Robin Thicke en Jerry Lee Lewis werkte, terwijl fiddler Matt Leavenworth eveneens met Jerry Lee en Maria Muldaur samenwerkte. De ritmetandem is opgebouwd met Marty Richards en Jesse Willliams, die figureerden bij Jay Geils en dat is te horen als ze aan het einde van de set even gecontroleerd uit sloffen schieten in het tot countrybilly omgevormde rockklassiekerBoppin’The Blues en vooral de rollende boogie van John Lee Hookers Whiskey and Wimmen.

Dankbaar werk voor het alomtegenwoordige geïnspireerde harmonicawerk van Annie Raines die we ons van het duo met Paul Richell. Meestal gaat het er beheerst aan toe, met zijn rauw doorleefde rasp brengt Jo Lilly naast knap eigen werk markante bewerkingen uit het stamboek van country blues en andere Americana. Als je naar de wat neuzelige zang in de traditional Long John luistert is Dylan niet ver weg. Overigens adopteerde de grootmeester het nummer voordien. Na een behoorlijk uitgesponnen uitvoering van You’re The Best Lover That I Ever Had, recente bluesy stuff van Steve Earle komen we terug uit bij Bawbs met To Ramona. Lekker walsend folk afkomstig van Another Side, de accordeon van gastmuzikant Tom West creëert de typerende Mexicaanse sfeer uit het grensgebied.

Na een naar de countryblues van de Mississippi zwemende selectie uit het persoonlijke songboek introduceert Lilly de bandleden. De doorgewinterde veteranen uit Boston tonen meteen hun intrinsieke klasse in het uit New Orleans stammende Jelly Roll maar imponeren evenzeer met Hard Times, een ingetogen ode aan Stephen Foster, de peetvader van de Amerikaanse songwritersgilde. Tussendoor is er nog een van Jimmy Reed geleende ontspannen bluesje. Dit uit de archieven gelichte repertoire vormt samen met de nummers van Lilly een rijk geschakeerde muzikale melange, een ideaal visitekaartje. Hopelijk belandt dat kaartje via een gunstige wind ook bij onze concertorganisatoren.

Read the original