Ctrl. Alt. Country

ctrl.alt.countryTHE MYSTIX “The Mystix Live: Rhythm And Roots” (Mystix Eyes)
(4****)

Belgian Review!

U heeft het vast ook al wel eens meegemaakt. Puur toevallig beland je op een optreden van een je voorheen totaal onbekende act en die blijkt dan zó goed, dat je in het naar huis gaan nog snel even langs de tafel móet. De tafel, u weet wel, het standje waar je het anders niet altijd even gemakkelijk verkrijgbare plaatwerk van de artiest in kwestie zomaar voor het oprapen vindt. En als aandenken gaat er dan iets mee naar huis, waar je naderhand nog vele uren puur luisterplezier aan beleeft.

Dat soort van plaat is “The Mystix Live: Rhythm And Roots”. De samenvatting van een geslaagd avondje rootsvertier in het gezelschap van een aantal van de beste muzikanten op dat vlak uit Boston en verre omstreken. We hebben het dan over Jo Lily (zang en gitaar), Bobby Keyes (gitaar), Marty Richards (drums), Jesse Williams (bas en zang), Annie Raines (harmonica, orgel, mandoline en zang) en Matt Leavenworth (fiddle). En voor een echt onwaarschijnlijk innemende vertolking van Bob Dylans “To Ramona” ook nog Dennis McDermott (drums) en Tom West (accordeon).

Na vijf studioplaten vonden Lily en co dat het hoog tijd was voor een liveplaat. En geef ze na het beluisteren van dit lekkere ding verdorie maar eens ongelijk! Een waar genot voor de zinnen is het om de grofgevooisde Lily en de zijnen zich een weg doorheen dingen als de traditional “Long John”, Steve Earle’s “You’re The Best Lover That I Ever Had”, Dylans “To Ramona”, Jimmy Reeds “Things Ain’t What They Used To Be”, Stephen Fosters “Hard Times”, Carl Perkins’ “Boppin’ The Blues”, John Lee Hookers “Whiskey And Wimmen”, “Cry Cry Cry” van Johnny Cash en andere te horen banen. Allemaal covers dan? We horen het u al denken. Neen. Dat niet. Véél covers, dat wel, maar ook een aantal daar perfect bij aansluitende eigen nummers van de hand van kopstuk Lily. We droppen hier in dat verband graag even de titels van originele klapstukken als “Midnight In Mississippi”, het fraaie titelnummer van hun laatste studioplaat, “Blue Morning”, “A Lifetime Worth Of Blues” en “Hi-Line”.

Uitgangspunt voor heel wat van de liedjes van The Mystix vormt het akoestische countrybluesgenre. Zich daartoe beperken doen ze hier echter zeker niet. Maar dat had u na de hoger opgesomde reeks titels vast ook zelf al wel begrepen. Country, Americana, folk, blues, R&B, roots rock, rock and roll, you name it, they’ll play it. En hoe! Moet je wel van houden, van dit door zo menig een Amerikaanse vakbroeder prompt tot roots-supergroep gebombardeerde collectiefje. Wij zijn alvast hooked, nu u nog!

(Benny Metten, Ctrl. Alt. Country e-zine, Belgium, 2016, http://www.ctrlaltcountry.be)